X
تبلیغات
رسانه ی من


رسانه ی من

دغدغه های یک دانشجوی ارتباطات

خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران: ایـرنـا.

Islamic Repuablic News Agency

 

این خبرگزاری در سال 1360 آغاز به کار کرد. البته پیش از آن در سال 1313 فعالیت خود را با نام " آژانس پارس " شروع کرده بود.

در سال های پیش از انقلاب زیر نظر " وزارت امور خارجه " فعالیت می کرد.

در زمان شروع کار دولت یازدهم، ایرنـا زیر نظر رئیس جمهور وقت، محمود احمدی نژاد، کار می کرد و " محمد خدادی " مدیرعامل این خبرگزاری بود.

 

گستره ایـرنـا :

ایرنا دارای 60 دفتر نمایندگی در مراکز استان ها و شهرستان های کشور است.

این خبرگزاری هم چنین 30 دفتر نمایندگی در کشورهای مختلف جهان دارد و اخبار سراسر جهان را برای استفاده نشریات و سازمان های داخلی روی خروجی های خود قرار می دهد.

 

ایرنـا و سازمان های مختلف آن :

روزنامه ایران و گروه نشریات آن از جمله روزنامه‌های " الوفاق " به زبان " عربی " و " ایران دیلی " به زبان " انگلیسی "، " ایران ورزشی " و " ایران سپید " برای نابینایان به صاحب امتیازی خبرگزاری جمهوری اسلامی(ایرنا) منتشر می‌شوند.

" دانشکده خبر " که وظیفه تربیت خبرنگــار را برعهده دارد از دیگر سازمان های تابعه ی خبرگزاری جمهوری اسلامـی ایـران است.

 

اولین های ایـرنـا در سال های اخیر :

. خبر دستگیری " صدام حسین " رهبر سابق عراق به نقل از " جلال طالبانی " رهبر اتحادیه میهنی کردستـان، در سال 2003 (1382).

. خبر دستگیری " اسامه بن لادن " در یک منطقه قبیله ای پاکستان. (البته آمریکـا این خبـر را تکذیب کرد.)

 

اتفاق جالب :

در سال 1387 مدیریت ایرنا بر عهده " محمد جعفر بهداد "، خبرنگار سابق پارلمانی " روزنامه کیهان " قرار گرفت. بر اساس گزارش " نشریه گاردین " در سال 2010، ایرنا خبرهای نادرستی از فرار " میر حسین موسوی " و " مهدی کروبی " از تهران و در خواست آن‌ها برای حفاظت را منتشر کـرد.

 

ایـرنـا و خصـوصـی سـازی :

در حالی که قرار بود خبرگزاری ایرنا طبق اصل ۴۴ قانون اساسی به بخش خصوصی واگذار شود، پس از موافقت " سید علی خامنه‌ای " با در خواست " علی‌اکبر جوانفکر "، مدیر خبرگزاری ایرنا، مبنی بر مستنثی شدن ایرنا از فهرست شرکت‌های صدر اصل ۴۴، خصوصی سازی ایرنا منتفی شد و کماکان نیز ایرنا یک سازمان دولتـی محسوب می شود.

 

 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اسفند 1392| ساعت 0:44| توسط هانیه کلهر|

رخشان بنی اعتماد، کارگردان خوشنام سینمای ایران, امسال با "قصه ها" سکوت هفت ساله اش در جشنواره فجر را شکست.

فیلمی که به اعتقاد برخی تجربه موفقی است در کارنامه بنی اعتماد و به نظر برخی دیگر سرشار است از شعار؛ چیزی در حد یک بیانیه، نه یک فیلم! عده ای که "قصه ها" را مانیفست سیاسـی می دانند، شاید بی نسبت نباشند با تصمیم گیرانی که سال پیش اجازه اکران این فیلم را ندادند. به هرحال هضم انتقادات بُرنده این فیلم و پذیرش مطرح شدن بی پرده معضلاتی نظیر اعتیاد، اغتشاش، زنان خیابانی،... در دولت قبلی چندان آسان نبود و البته هنوز هم به مذاق بعضی ها خوش نمی آید. اما اگر فیلم را با عینک واقع بینی، به دور از هر موضع گیری سیاسی ببینیم در می یابیم که کارگردان فقط قصد طرح معضلاتی را دارد که هرروزه شاهد آن هستیم.

بنی اعتماد در این فیلم ایده جالبی را پیاده کرده و خاطره بازی شیرینی می کند با شخصیت فیلم های پیشین خود؛ از شخصیت نرگس در فیلم "نرگس" تا عباسِ فیلم "زیر پوست شهر" و سارای "خون بازی". همه را در قالب روایت های کوتاه در "قصه ها" به تصویر می کشد و زندگی آنها را در شرایط کنونی پیش چشم مخاطب می آورد. حلقه اتصال شخصیت ها می شود دوربین "حبیب رضایی" که انگار خود بنی اعتماد است که سراغ زندگی امروزی شخصیت های دیروزی می رود.

برخی منتقدان بر این عقیده اند که طرح معضلات اجتماعی در فیلم های این دوره از جشنواره با سیاه نمایی همراه بوده است، اما به نظرم چنین لغتی چندان برازنده "قصه ها" نیست. یقینا این فیلم تلخ است و سیاه، اما نکته اینجاست که ماهیت معضل سیاهی، تلخی و تیرگی است و مسلما سیاه نمایی در کار نیست.

از سکانس های دوست داشتنی فیلم سکانس مینی بوس است و دیالوگ های به یادماندنی و گزنده آن که انصافا خوب از کار درآمده. از حیث بازی، همانطور که از نام ستاره ها انتظار می رود، ضعفی وجود ندارد. قالب بازی ها در ادامه نقش های شان در فیلم های پیشین کارگردان است. کاملا روان و قابل قبول.

بنی اعتماد به زعم من در طرح مسائل اجتماعی روایتـگر موفقی است که صادقانه از دغدغه هایش حرف می زند و آنقدر جسـورانه آنها را تصویر می کند که مخاطب را به راحتـی با خویش همراه می سازد

در مجموع "قصه ها" روایت کاملی است از معضلات ریز و درشت جامعه ما. روایتی جسـور که لحن آن گاهی مستقیـم است و گاهی حاوی طنـز تلخـی که در عین گـزنـدگی لبخند بر لب مخاطب می نشاند. شکی نیست که مخاطب دغدغه مند در حین تماشای فیلـم بغضی از سر دردمندی در گلـو خواهد داشت و پس از آن نیز به تفکر واداشته خواهدشد.

بعد از دیدن آخرین اثر بنـی اعتمـاد بیشتر به این دیالوگ فیلم، که جمله خود کارگردان است در یکی از مصاحبه هایش، صحـه می گذارم که "هیچ فیلمی هرگز در کمد نمی ماند و بلاخره یک روز دیده می شود." و اضافه می کنم که اتفاقا فیلمی همچون "قصه ها" پس از درآمدن از کمد است که خیلی چیزها را به خیلی ها ثابت می کند. بی تردید آرای مردمی فیلم و موفقیتش نزد مخاطب مهر تاییدی است بر این ادعـا.

 

نوشته شده در شنبه نوزدهم بهمن 1392| ساعت 22:29| توسط هانیه کلهر|

دیشب٬ جمعه٬ ۱۱.بهمن.۹۲ ٬ مراسم افتتاحیه سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر از ساعت ۱۸:۳۰ در تالار وحدت برگزار شد. این مراسم به طور زنده از شبکه "نمایش" سیما نیز پخش می شد.

این مراسم را "محمد حیدری" کارگردانی می کرد و "فرزاد حسنی" نیز اجرا را بر عهده داشت.

همانطور که پیش از مراسم نیز زمزمه هایی مبتنی بر چند تفاوت اساسی با سایر مراسم های افتتاحیه به گوش می رسید٬ شاهد مراسم متفاوتی بودیم. یکی از تفاوت های مهم آن که جزء اهداف اصلی کارگردان مراسم افتتاحیه نیز بوده٬ آن بود که سخنرانی ها تا حد امکان کوتاه شوند تا لطمه ای به شور و حال مراسم وارد نساخته و کسالت و رخوت در روند کار ایجاد ننماید. می توان گفت این هدف محقق شد. چرا که سخنرانی "علیرضا رضاداد" (دبیر سی و دومین جشنواره فیلم فجر) کوتاه و توام با پخش وله ها و تصاویری بود. "علی جنتی" (وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی) نیز در سخنرانی خویش به خواندن پیام رئیس جمهور "حسن روحانی" بسنده کرد و سخنرانی "حجت الله ایوبی"  (معاونت سینمایی) نیز که در پایان مراسم انجام گرفت مختصر و کوتاه نود.

تفاوت عمده ی دیگری که در این مراسم به چشم می خورد٬ دکور متفاوت و شکیل سِن تالار وحدت بود‌ که از این نکته نیز پیش از جشنواره زمزمه هایی به گوش می رسید.

نکته ی قابل ذکر دیگر٬ انجام ۳ مراسم بزرگداشت بود. ابتدا بزرگداشت بانو "هما روستا"٬ پس از آن بزرگداشت "مهدی هاشمی" و در انتها بزرگداشتی که از "جهانگیر میرشکاری" به عمل آمد.  پیش از اهدای جوایز به این بزرگواران٬ کلیپی از آنها در سالن پخش می شد."رخشان بنی اعتماد" و " رضا کیانیان" جایزه ی بزرگداشت "هما روستا" را به وی اهدا کردند. در این میان سخنان "رضا کیانیان" خطاب به وزیر درباره ی آلودگی هوای تهران نکته ی قابل تاملی بود. "مهدی هاشمی" برای مراسم بزرگداشت خویش پیشنهادی داده و تقاضا کرده بود ۳تن از سیاهی لشکران باسابقه ی سینمای ایران که از دوستان وی نیز بودند جایزه بزرگداشت را به وی اهدا کنند. در این مورد نیز سخنان این سیاهی لشکران قابل توجه بود. در پایان این بزرگداشت ها "سیروس الوند" جایزه ی "جهانگیر میرشکاری" صدابردار باتجربه ی سینمای ایران را به وی داد و گفت:"جهانگیر میرشکاری بر گردن سینمای ایران بسیار حق دارد." و همین جمله در وصف هنر این صدابردار بزرگ کافی ست. او کسی  ست که برای نخستین بار صدابرداری سر صحنه را به سینمای ایران آورد.

در میانه مراسم نیز سیمرغ هایی که مربوط به فیلم های حاضر در جشنواره سال گذشته بود اهدا شد٬ که مربوط می شد به بهترین پوستر٬ بهترین سازنده تیزر و بهترین عکاس. بین برگزیدگان این بخش ها٬ حرف های "مانی حقیقی" که تشکر معناداری داشت از منتقدان فیلمش (فیلم پذیرایی ساده) نکته ای جالب و قابل توجه بود. جایزه "حقیقی" را "سعید راد" و "فرامرز قریبیان" به وی اهدا کردند که در این بین نیز نکته جالبی وجود داشت و آن صحبت های "سعید راد" بود. وی این طور گفت که:" در این مراسم که از دولت تدبیر و امید صحبت شد٬ امیدوارم فرصتی پیش بیاید تا از بزرگانی چون فردین و بهروز وثوقی نیز تقدیر کنیم."

تجلیل از خانواده شهید "شریفی راد" که سر صحنه فیلم "معراجی ها" در جریان کار بر اثر انفجار بمب به شهادت رسید٬ از دیگر بخش های مراسم افتتاحیه بود.

نکته ی جالب دیگر در این مراسم٬ اجرای موسیقی بود. موسیقی آغازین مراسم را گروه "چارتار" بر عهده داشت و در پایان مراسم نیز "رضا یزدانی" با اجرای ۳قطعه در مدت ۱۵دقیقه شور و هیجان را به سالن آورد.

مراسم افتتاحیه با رونمایی از پوستر سی و دومین جشنواره بین المللی فیلم فجر و اجرای یک متن ادبی و نیز اجرای مراسمی کوتاه با حضور زنانی با لباس فرشته و به نمایش در آمدن پوستر سی و یک دوره پیشین جشنواره به پایان رسید.

بی شک امسال جشنواره متفاوت و پررونقی را پیش رو خواهیم داشت. اگر فقط نگاهی به اسامی کارگردانانی که امسال به جشنواره آمده اند بیندازیم بر این ادعا مهر تایید خواهیم زد. حضور "احمدرضا درویش" و فیلم پر سروصدایش یعنی "رستاخیز"٬ حضور کارگردان صاحب نامی همچون "ابراهیم حاتمی کیا" که پس از سالها با فیلمی با شهرت آنچنانی به نام "چ" به سینما برگشته٬ حضور "رخشان بنی اعتماد" بعد از غیبت ۷ساله اش از جشنواره با فیلم توقیفی "قصه ها" و حضور نام کارگردانی چون "کمال تبریزی" در کنار سایرین٬ همه و همه از جشنواره ای متفاوت خبر می دهد. در میان اسامی مذکور بی انصافی ست اگر از حضور بزرگمردی چون "مسعود کیمیایی" حرفی نزنیم. مسعود خان کیمیایی امسال با فیلمی پا به جشنواره گذاشته که در هیئت انتخاب جزء معدود فیلم هایی بوده که با رای اکثریت اعضا مجوز حضور در جشنواره را گرفته و  گفته می شود این فیلم یعنی "متروپل" از متفاوت ترین آثار وی در ده ساله اخیر است. در میان اسامی این بزرگان غافل نشویم از کارگردانان جوان و هم چنین فیلم اولی ها. "تمشک" اثر "سامان سالور" به نظر فیلم خوبی ست. "بهرام توکلی" کارگردان روشنفکر و جوانی ست که امسال با "بیگانه" به جشنواره آمده. "چند متر مکعب عشق" فیلم اول کارگردانش یعنی "جمشید محمودی"  است که دیدنش از طرف بزرگان سینما توصیه شده است.

جشنواره فیلم فجر از امروز ۱۲.بهمن.۹۲ آغاز به کار کرده و تا ۲۲.بهمن.۹۲ ادامه خواهد داشت و مراسم اختتامیه نیز بیست و دوم بهمن ماه برگزار خواهد شد.

نوشته شده در شنبه دوازدهم بهمن 1392| ساعت 14:27| توسط هانیه کلهر|

در معرفی و تعریف رشته ی علوم ارتباطات اجتماعی آمده:

" انسان‌ قرن‌ بيست‌ و يكم‌ با بشر اوليه‌ تفاوت‌ بسياري‌ دارد و بايد براي‌ برقراري‌ ارتباط‌ با او، بخصوص‌ ارتباطي‌ با نفوذ و پايدار كه‌ با حرف‌ها و تجربه‌هاي‌ تازه‌ و ناگفته‌ همراه‌ باشد، به‌ هنر و دانش‌ پيچيده‌ علوم‌ ارتباطات‌ اجتماعي‌ مجهز بود.

اين‌ علم‌ امروزه‌ در دانشگاه‌ها و مؤسسات‌ آموزش‌ عالي‌ سراسر دنيا تدريس‌ مي‌شود و در كشور ما نيز با دو گرايش‌ روزنامه‌نگاري‌ و روابط‌ عمومي‌، يكي‌ از رشته‌هاي‌ گروه‌ آزمايشي‌ علوم‌ انساني‌ است‌. "

 

چنین تعریفی از ارتباطات البته که تعریف درستی است اما نکته ای در آن قابل توجه و لازم به توضیح بیشتر است.

علوم ازتباطات در کشور ما رشته ای نوپا محسوب می شود. این رشته کاملا با رسانه ها و وسایل ارتباط جمعی مرتبط است. گرایش روزنامه نگاری در این رشته٬ نهال تنومندتری است. اما این رشته گرایش دیگری نیز دارد که همان روابط عمومی است که ذکر شد. در ایران٬ در میان دانشگاه های سراسری تنها در دانشگاه تهران و دانشگاه علامه طباطبائی٬ این رشته تدریس می شود. اما نحوه ی ارائه ی این رشته در این ۲ دانشگاه متفاوت است. بدین معنا که در دانشگاه علامه٬ ارتباطات به ۲ گرایش مستقل تجزیه می شود (همان ۲ گرایش مذکور) و در دانشگاه تهران شاخه بندی ای صورت نمی گیرد. یعنی در این دانشگاه در مقطع کارشناسی یک رشته واحد تحت عنوان " علوم ازتباطات اجتماعی " ارائه می گردد.

با این وجود برخی به اشتباه رشته ی ما را " روزنامه نگاری " می نامند. البته که روزنامه نگاری جزء گرایش های اصلی ارتباطات محسوب می شود و بسیاری از دانشجویان رشته ارتباطات مایل به فعالیت در عرصه ی مطبوعات هستند(از جمله این جانب) بدیهی است٬اما رشته ی ما در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران به طور خاص مختص روزنامه نگاری نیست. لذا روزنامه نگاری نامیدن رشته ارتباطات ــ لااقل در دانشکده ی ما ــ چندان درست به نظر نمی رسد. چرا که دروس ارائه شده٬ محتوای کلاس ها٬ بحث های مطرح شده و به طور کلی آنچه از ارتباطات در دانشگاه تهران مطرح می شود منحصر به روزنامه نگاری و مطبوعات به عنوان یک رسانه ی خاص نیست و این رشته در این دانشگاه حول محور رسانه در کلی ترین مفهوم آن ــ اعم از رادیو٬ تلویزیون٬ سینما و ... ــ می گردد.

این اشتباه شاید از آن جا ناشی می شود که (همان طور که پیش تر ذکر شد) در دانشگاه علامه گرایش بندی خاصی برای این رشته در نظر گرفته شده است. اما باید توجه داشت که دانشجویان ارتباطات دانشگاه علامه که گرایش روزنامه نگاری را انتخاب کرده اند٬ واحدهای خاص و غالبا عملی مخصوص به گرایش خود را پشت سر می گذارند و نسبت به دانشجویان دانشگاه تهران عملی تر رشته روزنامه نگاری را می آموزند. حال آن که دانشگاه تهران نگاهی تئوریک نسبت به رشته ی ارتباطات دارد.

شرح این تفاوت و اشتباه در تمایز قائل شدن نسبت به این ۲عنوان را از این رو ضروری دیدم که بسیار مشاهده شده که "روزنامه نگاری" و "ارتباطات" را یکی پنداشته اند٬ حال آن که به نظر من تفاوت بین این ۲ عنوان وجود دارد و بهتر است این گونه بپنداریم که " روزنامه نگاری " در دل ارتباطات و تنها یک گرایش از آن است.

 

پی نوشت: نه این که فکر کنیم روزنامه نگاری رشته ای دون ارزشی است٬ نه! این توضیح فقط از آن جهت که بعضا در مواجهه با ما این پرسش را مطرح کرده اند که " ارتباطات می خونی٬ یعنی می خوای روزنامه نگار بشی؟ " مطرح شد. اگر آینده ی شغلی این رشته مورد سوال باشد شاید این عنوان مناسب تر باشد که ما را " کارشناس رسانه " بپندارید. حداقل ما دانشجویان دانشگاه تهران را !

 

نوشته شده در سه شنبه هشتم بهمن 1392| ساعت 11:58| توسط هانیه کلهر|















قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت